ÖLÜMÜN
ÖTESİNDEN

Hayatınızda en azından bir kere dahi düşündüğünüze inandığınız konuları aslında gerçekten hiç düşünmediğinizin farkına vardıran kitap. Yazarın kalemine sağlık. Hala fırsatınız varken artık bambaşka yaşayacaksınız.

Ölümün Ötesinden karanlık atmosferi ve güçlü iç monologlarıyla dikkat çeken, ölüm üzerinden aslında yaşamı anlatan bir kitap. Mezardan konuşan bir karakterin gözünden; yalnızlık, vicdan, sevgi ve modern insanın sahte yüzü sorgulanıyor. Özellikle gece yalnız okununca etkisi daha da büyüyen, altı çizilecek çok cümle barındıran bir eser.

Bu roman bana ölümün bir son olmaktan çok, hayatı dışarıdan izleyebileceğimiz hayali bir pencere gibi kurgulandığını hissettirdi. Emre'nin sesi mezardan geliyor olabilir ama anlattıkları yaşayanlara ait. Kitabı bitirdiğimde aklımda ölümden çok, yaşamı ne kadar bilinçli yaşadığımız sorusu kaldı. Emeğinize sağlık.

Hepimiz bu meteryalist dünyanın illüzyonunda yaşarken, böyle bir derin konunun işlendiği kitabın varlığına denk gelmek gerçekten beni çok mutlu etti. Herkesin o merak ettiği “Acaba öte tarafta bize ne oluyor?” sorusuna çok bir cevap bulamazsınız ama öte tarafa geçmiş birinin ağzındanmış gibi, yalnızlığına ve düşüncelerine sizi ortak ediyor. Kitap sorgulatan, düşündüren, yer yer gülümseten, yer yer hüzünlendiren anlarla dolu. Farklı bir konu işlenmiş, ilginç bir kitap. 2. kitap çıkacak mı, merak konusu gerçekten.

Ders alınacak nitelikte bir kitap. Bu fani dünyada yeterince değer veremediğimiz şeyleri ve insanları daha sonra ne kadar çok arayabileceğimizi bir kez daha fark ettiriyor. Okurken hayatın geçiciliğini ve sevdiklerimizin kıymetini daha iyi anlıyorsunuz. Yazarın emeğine sağlık.

Emre Anne! Diye bitirdi, ben kitabı BABA diye kapattım… muazzam bir bitiriş, emeğinize sağlık…

Birinci bölümü okumak keyifli ve merak uyandırıcı idi. Şimdi ne olacak merakı değil biriyle tanışma merakı gibi. Sonunda ne olacağı baştan bilinen "Ölümün Ötesinden" aynı hayat gibi. Ana karakter de sanki kendi iç sesimiz. Severek beğenerek okudum ve devam ediyorum. Tebrik ederim????????????????

"Ölümün Ötesinden" kitabını yarılayınca anlatımdaki samimiyet ve dinleyeni önemseme duyguları okuyucada da zuhur(google¿) ediyor???? Arkadaş ile içilen kahvenin tadı damaklarda okumaya devam.

"Ölümün Ötesinden" kitabın kapağına ve ismine tezat bir şekilde sıcak ve aydınlık umutları olan bir hikaye. Bir çocuk kadar samimi ve sevilesi. Çok tebrik ederim, çok beğendim.

Daha ilk bölümden beni birçok şeyi düşünmeye sevk etti. Yaşarken kıymet vermeyenler cenazelere geliyor. Belki de günah çıkarmak içindir... Fakat yaşarken verilmeyen çiçeği mezara koymanın anlamı nedir ki? Ayrıca değer vermeye hiç bu açıdan bakmamıştım. Gerçekten öyle hep kötü ve muhtaç anlarda insanlar yardımcı oluyor. Oysa güzel anlarda niye yoklar? Bir söz okumuştum. Dost kara günde değil aslında iyi günde belli olur diye. Çünkü asıl iyi ve güzel gününde seni kıskanmadan seninle mutlu olabiliyorsa dosttur o. Kötü günde yanında olmak, seninle birlikte üzülmek kolaydır. Ayrıca sonundaki şarkı çok güzeldi. Anlatış tarzı ilk bölümden içine çekiyor. Sanki Emre'nin yanında başka bir mezarda okuyormuşum gibi hissettim. Ona üzüldüm ve seslenip merak etme anlattıklarını duyuyorum demek istedim. Bölüm sonunda yorum yapma imkanı tanımanız da çok güzel. İlk defa bir kitapta bunu gördüm ve çok hoşuma gitti. Sanki yazarla ve hatta karakterle konuşma şansı tanınmış gibi. Tebrik ederim.

Kitabı bitirince hayatı ertelemekten korktum. Yuttuğum sözleri düşündüm. Dili sade, akıcı ve aynı zamanda çok edebi. Güzel harmanlanmış bir kitap.